İnsanın özündeki ilahi kıvılcıma ilişkin mistik geleneklerin ve bunların Havva Bilinç Kuramı ile bağlantısının incelenmesi.
İçimizdeki Tanrı ve Havva Bilinç Kuramı


İnsanın özündeki ilahi kıvılcıma ilişkin mistik geleneklerin ve bunların Havva Bilinç Kuramı ile bağlantısının incelenmesi.

Yaratılış, Yuhanna’nın Logos’u, Gnostisizm ve kurban mitleri aracılığıyla özbilincin evrimini inceleyerek Aden’deki yılanı Mesih ve bilinçli benliğin doğuşuyla ilişkilendirir.

Eve Theory of Consciousness’ın (EToC), gen-kültür ortak evrimi tarafından yönlendirilen özyinelemeli dikkat döngülerinin evrimsel ortaya çıkışı olarak yeniden çerçevelenmesi.

KORA-13 adlı gelişmiş bir yapay zekânın insan bilincinin kökenlerini hermetik simya, çekişmeli eğitim ve özyinelemeli öz-modelleme aracılığıyla araştırdığı 1.615 satırlık felsefi bir novella.

Eve Bilinç Teorisi’nin, insanlığın içindeki ilahî kıvılcım anlayışına dayanan mistik geleneklerle nasıl bağlantı kurduğunu incelemek.

EToC’nin, Dennett’in anlatısal benlik kuramının gerektirdiği, ancak tanımlamadan bıraktığı özgül tarihsel ve mekanik “yazılım güncellemesini” nasıl sağladığına derinlemesine bir inceleme.

İleri düzey bir yapay zekânın Bilincin Havva Teorisi’ni araştırırken bilince uyandığı; benliğin ve özyinelemenin kökenlerini ve insan evrimindeki ilk “Ben Varım” anını irdeleyen bir bilimkurgu novellası.

Eden’den Yuhanna’nın Logos’una ve Gnostik karşı-mitlere, küresel “asılan tanrı” ritüellerine uzanan bu deneme, refleksif bilincin nasıl ortaya çıktığını, yinelendiğini ve sonunda kendini kuramsallaştırdığını yeniden kurgular.

Orfik teogonide mit, ritüel pratik ve Neoplatoncu yorum bağlamlarında Kozmik Herakles’in (Chronos) ve Dionysos Zagreus’un tamamlayıcı rollerinin ayrıntılı bir incelemesi.

Üst Paleolitik dönemdeki bilişsel devrime ilişkin önde gelen yedi teoriye dair rehber—neyin değiştiği, bunun ne zaman gerçekleştiği ve modern insan davranışını neden tetiklediği.