مفهوم «کیهان‌زاییِ زن‌محور» را تعریف می‌کند و با استناد به شواهد تبارزایشی و باستان‌شناختی استدلال می‌کند که هنر پارینه‌سنگی و الگوهای اسطوره‌ایِ میان‌فرهنگی از وجود چندین آفرینندهٔ زنِ فعال، در برابرِ یک «مادر اعظم» یکپارچه، پشتیبانی می‌کنند.