Human Evolution - مقالات پژوهشی

دی‌ان‌ای باستانی نشان می‌دهد که خطر اسکیزوفرنی طی ۱۰٬۰۰۰ سال در اروپا حذف شده است—و به‌طرزی حیرت‌انگیز با نظریهٔ حوا دربارهٔ آگاهی هم‌خوانی دارد.

شواهد میان‌رشته‌ای تازه ــ از آیین‌ها و اسطوره‌های پیشاتاریخی تا ژن‌ها و عصب‌شیمی ــ از نظریهٔ حوا دربارهٔ آگاهی حمایت می‌کند؛ نظریه‌ای که بر آن است آیین‌های مبتنی بر زهرِ مار، به رهبری زنان، موجب پیدایش خودآگاهی انسانی شدند.

چگونه انتخاب طبیعی و آمیزش جمعیت‌ها درخت‌های تبارزایی را دچار اعوجاج می‌کنند، چرا ژنوم‌های انسانی موزاییکی‌اند، و به‌جای آن‌ها از چه چیزی باید استفاده کرد.

استدلالی در قوی‌ترین صورت ممکن مبنی بر اینکه اوراسیاییِ پایه یک جمعیت شبح واقعی نیست، بلکه اعوجاجی ناشی از انتخاب در آماره‌های f و برازش گراف‌های آمیزش است.

چگونه جرقه‌ای از خودآگاهی در اواخر پلیستوسن پسین به‌صورت میم‌وار گسترش یافت، ژنوم ما را بازآرایی کرد و پارادوکس انسان خردمند را حل کرد.

بررسی جامع نخستین ابزارهای پیچیده‌ای که انسان‌های نخستین ساخته‌اند، از تبرها و نیزه‌های دسته‌دار تا کمان‌ها، ابزارهای چوب‌کاری و مصنوعات نمادین، با بررسی شواهد باستان‌شناختی و مناقشه‌های علمی.

بررسی این‌که دیوید رایش، متخصص ژنتیک، چگونه ممکن است به نظریهٔ حوا دربارهٔ خودآگاهی بنگرد – فرضیه‌ای جسورانه که بر اساس آن، خودآگاهی انسان از نظر فرهنگی پدیدار شد و تنها بعدها در ژن‌های ما رمزگذاری گردید.

بازخوانیِ مبتنی بر انتخاب از درخت‌های تبار جمعیت‌های انسانی و زمان‌های واگرایی، در صورتی که شناخت طی ۵۰٬۰۰۰ سال گذشته با انتخاب شدید مواجه بوده باشد.

بررسیِ سخت‌گیرانه‌تری از سوابق باستان‌شناختی که تنها نمادپردازیِ واقعی—دفن آیینی و هنر پیکرنما—را به شمار می‌آورد و مهره‌ها، تراشه‌های مدادِ اخرا و خط‌خطی‌ها را به میز کودکان می‌فرستد.