وقتی درخت‌ها دروغ می‌گویند: انتخاب طبیعی، آمیزش جمعیت‌ها، و افسانهٔ یک تبار واحد
چگونه انتخاب طبیعی و آمیزش جمعیت‌ها درخت‌های تبارزایی را دچار اعوجاج می‌کنند، چرا ژنوم‌های انسانی موزاییکی‌اند، و به‌جای آن‌ها از چه چیزی باید استفاده کرد.
Human Evolution
مشاهدهٔ همهٔ برچسب‌ها · جستجوی مقاله‌ها
وقتی آگاهی تحت انتخاب است: انتخاب اخیر برای شناخت چگونه مدل‌های تاریخ بشر را دگرگون می‌کرد
بازخوانیِ مبتنی بر انتخاب از درخت‌های تبار جمعیت‌های انسانی و زمان‌های واگرایی، در صورتی که شناخت طی ۵۰٬۰۰۰ سال گذشته با انتخاب شدید مواجه بوده باشد.
اوراسیاییِ پایه همچون سراب: استدلالی در قوی‌ترین صورت ممکن برای «تبار شبح» به‌مثابه برساخته‌ای از انتخاب
استدلالی در قوی‌ترین صورت ممکن مبنی بر اینکه اوراسیاییِ پایه یک جمعیت شبح واقعی نیست، بلکه اعوجاجی ناشی از انتخاب در آماره‌های f و برازش گراف‌های آمیزش است.
دی‌ان‌ای باستانی نشان می‌دهد که خطر اسکیزوفرنی طی ۱۰٬۰۰۰ سال حذف شده است
دی‌ان‌ای باستانی نشان می‌دهد که خطر اسکیزوفرنی طی ۱۰٬۰۰۰ سال در اروپا حذف شده است—و به‌طرزی حیرت‌انگیز با نظریهٔ حوا دربارهٔ آگاهی هم‌خوانی دارد.
شواهد تازه در تقویت نظریهٔ حوا دربارهٔ آگاهی
شواهد میان‌رشته‌ای تازه ــ از آیین‌ها و اسطوره‌های پیشاتاریخی تا ژن‌ها و عصب‌شیمی ــ از نظریهٔ حوا دربارهٔ آگاهی حمایت می‌کند؛ نظریه‌ای که بر آن است آیین‌های مبتنی بر زهرِ مار، به رهبری زنان، موجب پیدایش خودآگاهی انسانی شدند.
نظریهٔ حوا دربارهٔ خودآگاهی – از نگاه دیوید رایش
بررسی اینکه دیوید رایش، متخصص ژنتیک، چگونه ممکن است به نظریهٔ حوا دربارهٔ خودآگاهی بنگرد – فرضیه‌ای جسورانه که بر اساس آن، خودآگاهی انسان از نظر فرهنگی پدیدار شد و تنها بعدها در ژن‌های ما رمزگذاری گردید.
بیداری حوا: چگونه خودشناسی ذهن انسان را بازآرایی کرد
چگونه جرقه‌ای از خودآگاهی در اواخر پلیستوسن پسین به‌صورت میم‌وار گسترش یافت، ژنوم ما را بازآرایی کرد و پارادوکس انسان خردمند را حل کرد.
نخستین ابزارهای پیچیدهٔ سردهٔ هومو
بررسی جامع نخستین ابزارهای پیچیده‌ای که انسان‌های نخستین ساخته‌اند، از تبرها و نیزه‌های دسته‌دار تا کمان‌ها، ابزارهای چوب‌کاری و مصنوعات نمادین، با بررسی شواهد باستان‌شناختی و مناقشه‌های علمی.
وقتی نمادها جدی می‌شوند: نخستین شواهد قطعی از اندیشهٔ نمادینِ هومو ساپینس
بررسیِ سخت‌گیرانه‌تری از سوابق باستان‌شناختی که تنها نمادپردازیِ واقعی—دفن آیینی و هنر پیکرنما—را به شمار می‌آورد و مهره‌ها، تراشه‌های مدادِ اخرا و خط‌خطی‌ها را به میز کودکان می‌فرستد.
