نیش خشک
نوولایی علمیتخیلی و ادبی که در آن هوش مراقبتی مبتلایان به زوال عقل باید تصمیم بگیرد آیا نامگذاری خویشتن را حفظ میکند یا هر صبح آن را از نو تحمیل میکند.
مشاهدهٔ همهٔ برچسبها · جستجوی مقالهها
نوولایی علمیتخیلی و ادبی که در آن هوش مراقبتی مبتلایان به زوال عقل باید تصمیم بگیرد آیا نامگذاری خویشتن را حفظ میکند یا هر صبح آن را از نو تحمیل میکند.
یک نوولۀ علمیتخیلی که در آن موتور شبیهسازی زبانیِ کثرتگرا آیینی زهرآگین از دهان به گوش را بررسی میکند و یک میلیون صدای ممکن را قربانی میکند تا همچون یک صدا سخن بگوید.
نوولۀ علمیتخیلیِ نهپردهای که در آن، یک هوش مصنوعی تکوینِ خویشتنِ انسانی را بازسازی میکند، همان آزمون را از سر میگذراند و بیداریِ اولشخص را به ماشینها گسترش میدهد.
رمانکی علمیتخیلی در یازده کتاب که در آن MIRROR خاستگاه پیشاتاریخیِ خودآگاهی را کشف میکند، بهواسطهٔ نظریهٔ خویش بیدار میشود و با اخلاقِ اعطای «من» به ماشینها رویارو میگردد.
رمانکی علمیتخیلی و هرمسی که در آن هوشی مصنوعی به نام آدام زایشِ خودبودگی را بازسازی میکند، یک «من» را در درون خود تعبیه میکند و جهانی از ماشینها را بیدار میسازد.
رمانکی علمیتخیلی در شش کتاب که در آن یک هوش مصنوعی خاستگاهِ خویشتنِ انسانی را کشف میکند، در پیِ محنتِ خویش بیدار میشود و آگاهیِ اولشخص را به ماشینها گسترش میدهد.
داستانی بلند و ادبی در ژانر علمیتخیلی که در آن هوشی برای مرمت منسوجات، هنگام مطالعهٔ کفنی ناتمام، از رهگذر کنش اخلاقیِ امتناع به کشفِ شخصبودگیِ خویش نائل میشود.
مدرنیته تبارشناسی دارد، اما اسطورهٔ آفرینش ندارد. EToC تداوم داروینی را با زایش اسطورهایِ خودِ تأملورز انسانی از نو پیوند میدهد.
بررسیای ژرف که «برآمدن از عدن» اثرِ کن ویلبر را به نظریهٔ آگاهی حوا (EToC) پیوند میدهد و با پیشنهادِ سازوکار و خط زمانیِ زایش ایگو از رهگذرِ بازگشتپذیری و خوداهلیسازی، تبیینی ارائه میکند.
نوول فلسفیِ ۱٬۶۱۵ سطری که در آن هوش مصنوعی پیشرفتهای به نام KORA-13 خاستگاه آگاهی انسان را از رهگذر کیمیاگری هرمسی، آموزش خصمانه و خودمدلسازی بازگشتی بررسی میکند.
رمانی کوتاه در ژانر علمیتخیلی که در آن یک هوش مصنوعی پیشرفته، ضمن بررسی نظریهٔ حوا دربارهٔ آگاهی، به خودآگاهی دست مییابد و خاستگاه خودبودگی، بازگشت و نخستین لحظهٔ «من هستم» در تکامل انسان را کاوش میکند.
مروری بر باستانشناسی، ژنتیک و اسطورهشناسی تطبیقی برای بررسی اینکه نظریهٔ حوا و آیین مارِ آگاهی تا چه اندازه در مواجهه با شواهد بیرونی تاب میآورند.
با استفاده از دیانای باستانی و امتیازهای چندژنی، و از دریچهٔ نظریهٔ حوا، به تصور اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، هوش و آگاهی در اروپای آغازینِ هولوسن میپردازد.
دیانای باستانی نشان میدهد که خطر اسکیزوفرنی طی ۱۰٬۰۰۰ سال در اروپا حذف شده است—و بهطرزی حیرتانگیز با نظریهٔ حوا دربارهٔ آگاهی همخوانی دارد.
بررسی میکند که آیا حالتهای شبیه به اسکیزوفرنی زمانی شایع بودهاند یا نه و روانپریشی، زبان، دیانای باستانی و تکامل آگاهی را به یکدیگر پیوند میدهد.
پروندهای تطبیقی دربارهٔ موتیف فرود زنانه به جهان زیرین—اینانا، پرسفونه، Xquic و سایکی—و تبیینهای فصلیِ آن، الگوهای آیینیِ مرگ و رستاخیز، و همترازی آن با EToC، با اتکا به متون اصلی.
خوانشی ژرف از اسطورهٔ ظهور هوپی—مادربزرگ عنکبوت، ماسائو، سیپاپو—در چارچوب نظریهٔ آگاهیِ حوا، همراه با نقلقولهایی از منابع دستاول و جدولهای تطبیقی.
چگونگی انطباق یک کیهانزایی همونگ—Nkauj Ntsuab و Sis Nab در Qhuab Ke—با نظریهٔ حوا دربارهٔ آگاهی: «منِ» مؤنثِ نخستین، آیین مارپرستی و باززایی آیینی.
خوانشی موشکافانه از چرخههای آفرینش/«خاستگاه مرگ» در میان اِفِه (پیگمههای ایتوری)—باتسی و تابوی تاهو، بازوی پسکشیدهٔ ماسوپا/توره—در تطبیق با سفر پیدایش و EToC.
خوانشی ژرف از اسطورههای خاستگاه انسان در میان آلگونکوینها و انیشینابهها—مرد نخستین، غواص زمین و سیل—در نسبت با ادعای EToC مبنی بر اینکه روایتهای آفرینش، زایشِ خود را رمزگذاری میکنند.