نخستین کانو: جزیرهٔ ایستر چه زمانی مسکونی شد؟
جزیرهٔ ایستر نخستین بار چه زمانی مسکونی شد؟ خط زمانی تاریخهای سکونت، از بقایای باستانی موز تا نیرومندترین شواهد مربوط به حدود ۱۲۰۰ میلادی.
~/موضوعها/پخش-فرهنگی
مشاهدهٔ همهٔ برچسبها · جستجوی مقالهها
جزیرهٔ ایستر نخستین بار چه زمانی مسکونی شد؟ خط زمانی تاریخهای سکونت، از بقایای باستانی موز تا نیرومندترین شواهد مربوط به حدود ۱۲۰۰ میلادی.
خدایان آهنگر، ذوب آهن در آفریقا و معیارهای نابرابری که پذیرش انتشار فناوری را دشوارتر از اختراع مستقل میکنند.
شکار کیهانی، سگ کنار رود مردگان، غواص زمین و جعبهٔ روشنایی روز ریون در موجهایی از برینگیا گذشتند. نقشهٔ آنها نقشهٔ مسکونیشدن آمریکاست.
پیکرکهای ونوس و سفالینههای شرق آسیا تاریخچهای ژرفتر را با یکدیگر سهیماند: گل، آتش و انتقال دانشی فنی که پیش از کاسهها، ساختن پیکر انسان را آموخته بود.
تیکیهای هیوآ اوآ و موآیهای راپا نویی ژستی چشمگیر و مشترک با دستهایشان دارند—و تاریخ پولینزیاییای که سنت شفاهی، باستانشناسی و دیانای آن را روشنتر کردهاند.
نووا، حوا، پانگو و پوروشا مجموعهروایتی از آفرینش را حفظ کردهاند که همراه با گندم، ارابهها، فلزات و شیشه، در امتداد همان مسیرهای اوراسیایی به سوی شرق راه یافته است.
غولهای ارتش سفالین، سنت سلطنتیِ غربی را از سومر و مصر، از طریق ایران و آسیای مرکزی، تا چینِ دورهٔ دودمان چین پی میگیرند.
تحلیلی اشاعهگرایانه که ردپای نقشمایهٔ «چمباتمهزن» و «زن هرالدیک» را از گوبکلیتپه، از میان مفرغهای لرستان و سردرهای مائوری، تا جوامع بومی استرالیا دنبال میکند.
یک بررسی ژرفِ اشاعهگرایانه که سیر آیینهای نقابدار را از یک کانون واحد در سرزمین شام—نقابهای سنگی و جمجمههای گچاندود—تا دستور زبان جهانیِ تجسّم روح دنبال میکند.
چگونه سازی ساده که با چرخاندن به صدا درمیآید، گسترش جوامع سری مردانه و فرهنگ آیینی را از پارینهسنگی پسین تا امروز ردیابی میکند.
سنتهای بومی در سراسر قارههای آمریکا از مردمان مورچهگون، غولها و سایهمردمانی یاد میکنند که پیش از ورود انسانها در این سرزمین میزیستند.
چرا روایتهای استعماری دربارهٔ غولها، اثباتگراییِ قرن بیستم و دادههای جدید ژنومی، همگی برای بحث دربارهٔ تماس پلینزیایی–آمریکاییِ پیشاکلمبی اهمیت دارند.
سخنان خود جوزف کمبل نشان میدهد که او ریشهٔ همانندیهای اسطورهای را در مسیرهای بازرگانی و گذرگاههای دریایی میجست، نه در وایفای یونگی.
فهرستی منبعبهمنبع از تمامی بخشهایی که جوزف کمبل در آنها مشابهتهای اسطورهای را نه به وحدت روانیِ یونگی، بلکه به اشاعهٔ فرهنگی در جهان واقعی نسبت میدهد.