Consciousness - مقالات پژوهشی

بررسی‌ای ژرف که «برآمدن از عدن» اثرِ کن ویلبر را به نظریهٔ آگاهی حوا (EToC) پیوند می‌دهد و با پیشنهادِ سازوکار و خط زمانیِ زایش ایگو از رهگذرِ بازگشت‌پذیری و خوداهلی‌سازی، تبیینی ارائه می‌کند.

بررسی این فرضیه که الههٔ مادرِ چینی، نووا، خاطره‌ای فرهنگی از سیلاب‌های پایان عصر یخبندان و طلوع خودآگاهیِ انسانی را حفظ کرده است.

نظریه‌ای جامع و میان‌رشته‌ای که مطرح می‌کند آگاهی انسان به‌عنوان ابداعی فرهنگی در دوران پیشاتاریخ پدید آمده است؛ زنان احتمالاً پیشگام این ابداع بوده‌اند و آن را از طریق آیین و زبان گسترش داده‌اند.

دفاعی جامع و مبتنی بر شواهد از نظریهٔ حوا به‌عنوان تنها مسیر تکاملی برای خودآگاهی بازگشتی و زبان (یعنی مسئلهٔ والاس).

بررسی این‌که دیوید رایش، متخصص ژنتیک، چگونه ممکن است به نظریهٔ حوا دربارهٔ خودآگاهی بنگرد – فرضیه‌ای جسورانه که بر اساس آن، خودآگاهی انسان از نظر فرهنگی پدیدار شد و تنها بعدها در ژن‌های ما رمزگذاری گردید.

بررسیِ این فرضیه که دو ریشهٔ درهم‌تنیدهٔ پروتو-ساپینس، *hankwa (نَفَس، زندگی، روح) و *henkwi (مار، اژدها)، از طریق بررسیِ هم‌ریشه‌های پیشنهادی در میان خانواده‌های زبانیِ گوناگونِ جهان و دلالت‌های آن‌ها برای آیینِ مارِ آگاهی.

کاوشی گمانه‌پردازانه در اسطوره‌های باستانیِ «فرشتگان سقوط‌کرده» از منظر نظریهٔ حوا دربارهٔ خودآگاهی، که دوره‌ای سپری‌شده را مطرح می‌کند که در آن مردان فاقد خودآگاهیِ مدرن بودند، حال آنکه زنان پیشگام بودند.

چگونه کیشِ پیشاتاریخیِ ایزدبانوی مار ممکن است به پیدایش اندیشهٔ خودآگاه شتاب بخشیده و مناسک خود را در سراسر جهان گسترش داده باشد.

خوانشِ کارهای هراکلس—به‌ویژه کمربند هیپولیتا و تشرف الئوسیس—به‌مثابه خاطره‌های آیینی‌ای که در آن‌ها آگاهی مردانه در حاکمیت مادر کبیر به شاگردی درمی‌آید.