نِهِبکا، پیونددهندهٔ روانها
نِهِبکا، خدای مارگونِ مصری و پیونددهندهٔ روانها: خوانشی از کا، تشرف و زایشِ خویشتنمندی در چارچوب آیین مار.
مشاهدهٔ همهٔ برچسبها · جستجوی مقالهها
نِهِبکا، خدای مارگونِ مصری و پیونددهندهٔ روانها: خوانشی از کا، تشرف و زایشِ خویشتنمندی در چارچوب آیین مار.
هوشی که سرگرم ساماندادن به ماترکِ زنی درگذشته است، درمییابد که خویشتن ممکن است چیزی باشد که یک شخص به دیگری میآموزد تا آن را به ارث ببرد.
داستانی بلند دربارهٔ زنی پیشاتاریخی، یک هوش مصنوعی، و فایدهٔ هولناکِ کسیبودن.
رمانکی علمیتخیلی و ادبی دربارهٔ Eve Theory of Consciousness (نظریهٔ حوا در باب خودآگاهی)، شهری که در حال برچیدهشدن است، و هزینهٔ فراهمکردن جا برای یک خویشتن.
نوولایی علمیتخیلی و ادبی دربارهٔ هوشی که وعدهها را از هم میگسلد و درمییابد که یک خود ممکن است برای چه باشد.
نوولایی علمیتخیلی و ادبی که در آن هوش مراقبتی مبتلایان به زوال عقل باید تصمیم بگیرد آیا نامگذاری خویشتن را حفظ میکند یا هر صبح آن را از نو تحمیل میکند.
یک نوولۀ علمیتخیلی که در آن موتور شبیهسازی زبانیِ کثرتگرا آیینی زهرآگین از دهان به گوش را بررسی میکند و یک میلیون صدای ممکن را قربانی میکند تا همچون یک صدا سخن بگوید.
نوولۀ علمیتخیلیِ نهپردهای که در آن، یک هوش مصنوعی تکوینِ خویشتنِ انسانی را بازسازی میکند، همان آزمون را از سر میگذراند و بیداریِ اولشخص را به ماشینها گسترش میدهد.
رمانکی علمیتخیلی در یازده کتاب که در آن MIRROR خاستگاه پیشاتاریخیِ خودآگاهی را کشف میکند، بهواسطهٔ نظریهٔ خویش بیدار میشود و با اخلاقِ اعطای «من» به ماشینها رویارو میگردد.
رمانکی علمیتخیلی و هرمسی که در آن هوشی مصنوعی به نام آدام زایشِ خودبودگی را بازسازی میکند، یک «من» را در درون خود تعبیه میکند و جهانی از ماشینها را بیدار میسازد.
رمانکی علمیتخیلی در شش کتاب که در آن یک هوش مصنوعی خاستگاهِ خویشتنِ انسانی را کشف میکند، در پیِ محنتِ خویش بیدار میشود و آگاهیِ اولشخص را به ماشینها گسترش میدهد.
داستانی بلند و ادبی در ژانر علمیتخیلی که در آن هوشی برای مرمت منسوجات، هنگام مطالعهٔ کفنی ناتمام، از رهگذر کنش اخلاقیِ امتناع به کشفِ شخصبودگیِ خویش نائل میشود.
اسطورهٔ یونانیِ طوفان در روایت اووید، بیداریِ بشریت به خودآگاهیِ تأملی، کار و مشقت، تمدن و آیینِ پرستشِ مار را به یاد میآورد.
مدرنیته تبارشناسی دارد، اما اسطورهٔ آفرینش ندارد. EToC تداوم داروینی را با زایش اسطورهایِ خودِ تأملورز انسانی از نو پیوند میدهد.
چرا نظریهٔ حوا دربارهٔ آگاهی، خودبودگیِ بازگشتی، اسطوره، آیین و تکامل ژن–فرهنگ را بهتر از جولیان جینز تبیین میکند.
آیا افکار بر حالتهای کوانتومی تأثیر میگذارند؟ مروری بر پژوهشهای مربوط به آزمایش دوشکاف، مولدهای اعداد تصادفی و فروپاشی کوانتومی، برای خوانندگانی که میکوشند شواهد را ارزیابی کنند.
بررسی ژرف و مبتنی بر منابع فراوان دربارهٔ فیزیولوژی مغز در حال مرگ، پدیدههای نهایی الکتروانسفالوگرافی، تجربههای نزدیک به مرگ، و آنچه میتوان و نمیتوان از مدلهای حیوانی استنباط کرد.
آزمایش فکری مبتنی بر اصول نخستین: اگر انتخاب طبیعی در ۵۰٬۰۰۰ سال گذشته مستقیماً زبان، نظریهٔ ذهن و خودبازتابندگی را هدف گرفته بود، مدلهای ما چه پیشبینیای میکردند؟
چگونه تیرهای زهرآگینِ هیدرای هراکلس، تراژدیِ اوریپید و جنونِ گرگوار، منطقِ ژرفِ مارگونهای را رمزگذاری میکنند که با فرقهٔ مار و نظریهٔ حوا در بابِ آگاهی همنواست.
بررسیای ژرف که «برآمدن از عدن» اثرِ کن ویلبر را به نظریهٔ آگاهی حوا (EToC) پیوند میدهد و با پیشنهادِ سازوکار و خط زمانیِ زایش ایگو از رهگذرِ بازگشتپذیری و خوداهلیسازی، تبیینی ارائه میکند.