سقوط انسان در اسطوره چین: هواینانزی و سپیدهدم شناخت
تاریخ بشریت در هواینانزی: پس از نووا، مردم خود را گاو میپنداشتند؛ در روزگار فو شی، شناخت طلوع کرد و غله مردمان را خردمند، اما کمعمر کرد.
~/موضوعها/چین
مشاهدهٔ همهٔ برچسبها · جستجوی مقالهها
تاریخ بشریت در هواینانزی: پس از نووا، مردم خود را گاو میپنداشتند؛ در روزگار فو شی، شناخت طلوع کرد و غله مردمان را خردمند، اما کمعمر کرد.
ژوانگزی و لائوزی دربارهٔ نوزاد پیش از نخستین لبخند: کودکی که آموخت بگوید «چه کسی»، مرگ زودرس، و نوزادی که مارها نیشش نمیزنند.
پیکرکهای ونوس و سفالینههای شرق آسیا تاریخچهای ژرفتر را با یکدیگر سهیماند: گل، آتش و انتقال دانشی فنی که پیش از کاسهها، ساختن پیکر انسان را آموخته بود.
نووا، حوا، پانگو و پوروشا مجموعهروایتی از آفرینش را حفظ کردهاند که همراه با گندم، ارابهها، فلزات و شیشه، در امتداد همان مسیرهای اوراسیایی به سوی شرق راه یافته است.
بخار جیوه بر فراز تپهٔ نخستین امپراتور نشان از تالاری مهرومومشده دارد، و پیکرههای رنگآمیزیشدهٔ جنگجویان چین نشان میدهند که مواجهه با هوا تا چه اندازه میتواند آنچه را درون آرامگاه باقی مانده است …
غولهای ارتش سفالین، سنت سلطنتیِ غربی را از سومر و مصر، از طریق ایران و آسیای مرکزی، تا چینِ دورهٔ دودمان چین پی میگیرند.
معبد ایزدبانوی نیوهِلیانگ و تپهمحراب پلکانیِ ساختهشده از خاک و سنگ، بهترین گزینه برای شناسایی آیین نوسنگیِ پیشزمینهٔ نوا، مادر نیاکانی و آفرینندهٔ چین، هستند.
آیینهای مشترکِ چینیِ ژائو هون (招魂) و سو خوانِ تای-لائو را توضیح میدهد؛ آیینهایی که روحِ گریزان را به بدن بازمیخوانند و چراییِ تداوم آنها در فرهنگهای گوناگون را بررسی میکنند.
نووا و فوکسی، نخستین زوجِ مارپیکرِ چین، در قیاس با آدم، حوا و مار؛ با سنجشِ گسترش فرهنگی در برابر آفرینشِ مستقل.