روایتی پژوهشمحور از مجموعهٔ آفرینشیِ Wanjina Wunggurr (Worrorra–Ngarinyin–Wunambal) که نشان میدهد بازنقاشیِ نگارههای صخرهای چگونه تداوم نظم فصلی و قانون را تضمین میکند.
در چارچوب نظریههای آیین حوا و مار استدلال میکند که فرهنگ Pirahã الگویی ذهنی متعلق به پیش از هولوسن را حفظ کرده است؛ آن را در تقابل با آگاهی «اوج» در عصر کلوویس قرار میدهد و ژنتیک، آیین و اسطوره را …
اینکه ñawi کچوایی—«چشم، گشودگی، درگاه»—چگونه مکملِ *ŋAN پروتو-ساپیینس، به معنای «نَفَس/روح»، است؛ از منسوجات تا دانشِ ستارگان، و اینکه چرا این امر برای آگاهی اهمیت دارد.
پیمایش تطبیقیِ مبتنی بر منابع دستاول دربارهٔ bullroarer در سراسر استرالیای بومی—نامهای منطقهای، عوامل اسطورهای، آیینها، تابوها و نمادپردازی—همراه با تحلیل و نگاشت EToC.
آزمایش فکری مبتنی بر اصول نخستین: اگر انتخاب طبیعی در ۵۰٬۰۰۰ سال گذشته مستقیماً زبان، نظریهٔ ذهن و خودبازتابندگی را هدف گرفته بود، مدلهای ما چه پیشبینیای میکردند؟
بازصورتبندی نظریهٔ حوا دربارهٔ آگاهی (EToC) بهمثابهٔ فرایندی همتکاملی میان ژن و فرهنگ که به پیدایش توجه بازگشتی و خودارجاع انجامید و در پی آن، گذاری فازی در آگاهی انسان رخ داد.
بررسی سرنخهای متنی و فرضیههای معاصر دربارهٔ این احتمال که آیینهای رازآمیز باستانی از زهر مار در مناسک کنترلشده استفاده میکردهاند، همراه با منابع و هشدارها.
آنچه فروید واقعاً دربارهٔ مادرسالاری نخستین گفته است: گلهٔ داروینی → پدرکشی → قبیلهٔ برادرانِ توتمی با حق مادری → احیای پدرسالاری، با ارائهٔ مستنداتِ برگرفته از منابع دستاول.
تحلیل اسطورهٔ آفرینش مِرو (کنیا) که به هبوط کتاب مقدس شباهت دارد و مقایسهٔ بنمایههای آن (درخت ممنوعه، مار و جاودانگی ازدسترفته) با نمونههای مشابه در آفرو-اوراسیا.
بررسی چشمانداز فرانسیس بیکن دربارهٔ قارههای آمریکا در «آتلانتیس نو» او، بنیانهای نبوی و دینی آرمانشهر او، و تأثیر آن بر جنبشهای باطنی، از رزیکروسیها تا فراماسونها.