اگر هوش اجتماعی ما را انسان کرد، زنان نخست انسان شدند
بررسی می‌کند که مراقبت مادری، پرورش مشارکتی و ائتلاف‌های زنانه چگونه ممکن است به شکل‌گیری هوش اجتماعی انسان و خوداهلی‌سازی کمک کرده باشند.
~/archive
آخرین به‌روزرسانی‌ها
نِهِب‌کا، پیونددهندهٔ روان‌ها
نِهِب‌کا، خدای مارگونِ مصری و پیونددهندهٔ روان‌ها: خوانشی از کا، تشرف و زایشِ خویشتن‌مندی در چارچوب آیین مار.
نووا و فوکسی: نخستین زوجِ مارپیکر، پرگار و گونیا، و عدن
نووا و فوکسی، نخستین زوجِ مارپیکرِ چین، در قیاس با آدم، حوا و مار؛ با سنجشِ گسترش فرهنگی در برابر آفرینشِ مستقل.
نوا در عصر نوسنگی: معبد ایزدبانو و هرم نیوهِلیانگ
معبد ایزدبانوی نیوهِلیانگ و تپه‌محراب پلکانیِ ساخته‌شده از خاک و سنگ، بهترین گزینه برای شناسایی آیین نوسنگیِ پیش‌زمینهٔ نوا، مادر نیاکانی و آفرینندهٔ چین، هستند.
نقدی بر دُویی دربارۀ ریشۀ آفریقایی اسطوره‌شناسی جهان
اسطورۀ جهانی سنگوارۀ آفریقایی نیست. چرا استدلال دُویی دربارۀ ریشه‌ها مصادره به مطلوب است و چرا اروپا در عصر یخبندان خاستگاه مناسب‌تری برای مجموعۀ گاوغُرّان به دست می‌دهد.
گونیا، پرگار و حرف G: نشان فراماسونی چه معنایی دارد و خاستگاه آن کجاست
معنای گونیا و پرگار فراماسونی و حرف G، خاستگاه آن‌ها در سنگ‌تراشی قرون وسطی، و اینکه چه میراثی از هندسهٔ کهن به ارث برده‌اند و چه چیزهایی را نه.
گلوگاه کروموزوم Y و ذهنیت عصر مفرغ: چرا شمار زیادی از تبارهای مردانه از میان رفتند
چرا تنوع کروموزوم Y در فاصلهٔ ۷۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش به‌شدت کاهش یافت، رقابت میان طایفه‌های پدرتبار چه چیزی را توضیح می‌دهد و این موضوع دربارهٔ ذهنیت عصر مفرغ چه دلالتی دارد.
کیهان‌زایی اورفئوسی: کرونوس، تخم کیهانی و دیونیسوس زاگرئوس
روایتی روشن از کیهان‌زایی اورفئوسی: چهار روایتِ پیدایش خدایان، زمانِ مارگون و تخم کیهانی، فانس، بلعیدن آفرینش به‌دست زئوس و اسطورهٔ مناقشه‌برانگیز زاگرئوس.
کیشِ مارِ آگاهی: زهر، بینش و آوازهٔ جهانیِ مار خردمند
چگونه اثرهای نامعمول مارگزیدگی بر ذهن، توانایی تشخیص مار در نخستی‌ها و اسطوره، خزنده‌ای با مغزی کوچک را به نمادی جهانی از خرد و بیداری بدل کردند.
فهرست شاهان مصر: از دوران نخستین تا کلئوپاترا
فهرستی از شاهان مصر، از دودمان‌های ایزدی و مِنیس تا کلئوپاترای هفتم، همراه با جمع دوره‌های پادشاهی پیش از مِنیس در روایت‌های مانِتو و پاپیروس تورین، بر پایهٔ فرض‌های تصریح‌شده برای تاریخ‌گذاری.
سرودهای مرده‌ای که هنوز می‌خوانیم
زبان آیینی پس از زوال معنا دوام می‌آورد: بول‌روئرها، تاب‌خوردن با قلاب، افسون‌های جادویی و سرودهایی که مدت‌ها پس از تیره‌وتار شدن معنای واژه‌هایشان همچنان خوانده می‌شوند.
دست‌هایی که به یاد می‌آورند: هیوآ اوآ و راپا نویی
تیکی‌های هیوآ اوآ و موآی‌های راپا نویی ژستی چشمگیر و مشترک با دست‌هایشان دارند—و تاریخ پولینزیایی‌ای که سنت شفاهی، باستان‌شناسی و دی‌ان‌ای آن را روشن‌تر کرده‌اند.
خدایِ پشتِ رنگین‌کمان: پیدایشِ پیگمه‌ای، مامبلا و بول‌روئر
اسطوره‌های پیدایشِ پیگمه‌ای چگونه با مونگو، اژدهای رنگین‌کمانِ آمبِلِما، آیین تشرفِ مامبلا و بول‌روئرِ مادوالی پیوند می‌یابند.
چرا چین آرامگاه چین شی‌هوانگ را نمی‌گشاید
بخار جیوه بر فراز تپهٔ نخستین امپراتور نشان از تالاری مهروموم‌شده دارد، و پیکره‌های رنگ‌آمیزی‌شدهٔ جنگجویان چین نشان می‌دهند که مواجهه با هوا تا چه اندازه می‌تواند آنچه را درون آرامگاه باقی مانده است …
جانورانی که آمریکا را ساختند: پنج میلیون سال مهاجرت
مهاجرت جانوران میان جهان قدیم و جدید، طی موج‌های جداگانه و در طول پنج میلیون سال، ماموت‌ها، بیزون‌ها، گوزن‌های واپیتی، پرندگان و انگل‌ها را به قارهٔ آمریکا آورد.
انسان‌های پیشاساپین در آمریکا
انسان‌های پیشاساپین در آمریکا: شواهد مربوط به ورودهای پراکندهٔ انسان‌تباران با فناوری ساده، بسیار پیش از کلوویس، و آثار کم‌رنگی که ممکن است از خود بر جای گذاشته باشند.
اطلس بول‌روئر: نقشه‌برداری از هزار گواه دربارهٔ عجیب‌ترین ساز جهان
اطلس جهانیِ تعاملیِ بیش از ۱۲۰۰ مدرک دربارهٔ بول‌روئر، از پیوستاری از امر مقدس تا اسباب‌بازی، از شواهد باستان‌شناختی اندکِ پس از عصر یخبندان و از حضور مار در جایی پرده برمی‌دارد که چوب باقی می‌ماند.
اسطوره‌های سیل در سراسر جهان: چرا فرهنگ‌های بسیاری از سیلی بزرگ روایت می‌کنند
چرا فرهنگ‌های بسیاری از سیلی بزرگ روایت می‌کنند، خانواده‌های اسطوره‌های سیل چه پیوندی با یکدیگر دارند، و چرا ممکن است آن سیلاب یادآور بیداری نوع بشر باشد.
آیا اودیسئوس آمریکا را کشف کرد؟ پروندهٔ مستندات
آیا اودیسئوس می‌توانست به آمریکا برسد؟ پرونده‌ای مستند دربارهٔ هومر، پلوتارک، جزایر اقیانوس اطلس، نیوفاندلند و خلیج فاندی.
آنخِ نوسنگیِ دریای سفید روسیه
نگاره‌ای صخره‌ای از دورهٔ نوسنگی در کنار دریای سفید، شباهتی حیرت‌انگیز به آنخ مصری دارد و باستان‌شناسی که آن را در سال ۱۹۳۸ منتشر کرد، به این شباهت پی برده بود.