نخستینبار در Vectors of Mind منتشر شد.

جوجههایی که هنوز از تخم بیرون آمده و خیساند و تکههای پوستهای را بر تن دارند که تنها خانهشان بوده است، با دیدن شاهین برای پناه گرفتن میدوند، اما با دیدن مرغ دریایی، حواصیل یا کبوتر چنین نمیکنند. انسانها نیز با غریزهٔ حیوانی بیگانه نیستند؛ چنانکه هر گرسنهای هنگام بوییدن غذا و آغاز ترشح بزاق میداند. از نظر کمبل، بیشتر غرایز انسانی شبیه نقشبندی جوجهاردکها نسبت به مادرشان است. دورههایی در روند رشد وجود دارد که طی آنها محرکهای خاص میتوانند ساختارهای مغز را بگشایند تا کمابیش بهطور دائمی در آنها نوشته شوند. از نظر او، این کارکرد اسطوره و آیین است؛ اسطوره و آیینی که طی هزارهها انتخاب شدهاند تا به شکلگیری روان انسان کمک کنند:
«خطاب نمادهای اسطورهای مستقیماً به این مراکز است؛ و در نتیجه، پاسخهایی که متناسب با تأثیر آنها هستند نه عقلانیاند و نه تحت کنترل شخصی. آنها بر انسان چیره میشوند. به بیان دیگر، نمادها همچون نشانههایی عمل میکنند که انرژی را آزاد و هدایت میکنند؛ و در فرهنگهایی با ساختار سنتی، در آیینهایی بهعمد بسیار تأثیرگذار (و اغلب دردناک) بهطور عمد در فرد نقش میبندند؛ آیینهایی که زمانبندیشان چنان است که فرد را در آن لحظات آمادگیِ فزایندهای مییابند که در دورههای حساس رشد انسانیمان، استعدادهای فطریِ مورد نظر به بلوغ میرسند.
از این منظر، اسطورهشناسی را در کارکرد آموزشیاش میتوان مجموعهای از محرکهای نشانهایِ حفظشده بهلحاظ فرهنگی تعریف کرد که رشد و فعالشدن نوعی خاص، یا مجموعهای از انواع خاص، از زندگی انسانی را تقویت میکند.»
این دیدگاه بسیار به پیشنهاد کالت مار نزدیک است که بر اساس آن، برخی اسطورهها و آیینها—خدای در حال مرگ، مرگ ایگو در برابر آینه، تولد دوم، مرد آویخته—برای کمک به درک این امر طراحی شده بودند که بیش از یک ساحت مادی وجود دارد؛ گویی برای ذهنهای در حال رشد، عینکهای دروننگرانه فراهم میکردند. اطلس تاریخی اسطورهشناسی جهان اثر کمبل نقطهٔ شروعی عالی برای کسانی است که میخواهند تاریخ و کارکرد اسطوره را درک کنند. او از آغاز آغاز میکند: از نخستین تشخیص مرگ بهدست انسان، با تدفینهایی مربوط به بیش از ۵۰٬۰۰۰ سال پیش، و این ایدهها را تا ادیان و حماسههای امروزی ما پی میگیرد. کمبل را اغلب بهسبب سفر قهرمانِ کهننمونه به سبک یونگ میدانند، اما او در جاهایی که شواهد به آن سو اشاره دارند، انتشار مضامین مشترک را نیز مطرح میکند (برای نمونه دربارهٔ آیینهای رازآمیز بولروئر). اکنون که او درگذشته است، از اشاره به «لایبرری جنسیس» احساس بدی ندارم؛ این وبگاه اطلس تاریخی را رایگان در اختیار دارد.
