اگر هوش اجتماعی ما را انسان کرد، زنان نخستین انسانها بودند
حتماً حوّایی وجود داشته است که نخستین بار به وضعیت انسانی پی برده باشد
حتماً حوّایی وجود داشته است که نخستین بار به وضعیت انسانی پی برده باشد
چگونه کیشِ پیشاتاریخیِ ایزدبانوی مار ممکن است به پیدایش اندیشهٔ خودآگاه شتاب بخشیده و مناسک خود را در سراسر جهان گسترش داده باشد.
چگونه جاروبهای انتخابی اخیر، جبران دوز ژنی و اختلالات وابسته به کروموزوم X نقش بهمراتب برجستهتر این کروموزوم را در تکامل مغز انسان و شناختِ سوگیرانه از نظر جنسیتی آشکار میکنند.
بررسی حضور جهانی سواستیکا در دوران باستان و نظریههای تبیینکنندهٔ خاستگاه و گسترش آن، از جمله انتشار فرهنگی در برابر ابداع مستقل
دیدگاههای داروین دربارهٔ سرعت بالای تکامل انسان، که برهمکنش ژن و فرهنگ، شهرت، زبان و نهادهای اجتماعی آن را پیش میرانند.
تحلیل تطبیقی اسطورههای اوراسیاییِ «سقوط از فیض» که از وجود پیشاسطورهای مشترک با خاستگاه در دورهٔ پارینهسنگی یا اوایل هولوسن حکایت دارند.
تحلیلی جامع از پارادوکس انسان خردمند، با تلفیق یافتههای باستانشناختی (ابزارها، هنر و تدفینها) با دادههای دیرینژنتیکی (گزینشهای ژنی مرتبط با مغز و گلوگاههای جمعیتی) برای ارزیابی نظریههای مربوط به ظهور دیرهنگام مدرنیتهٔ رفتاری.
زئوسِ مارپیکر در آیینهای خِتونی، تئوگونیِ اورفئوسی و اِکپیروسیسِ رواقی، در انطباق با اسطورهٔ کلان/خُردِ هراکلس–دیونیسوس
از روایتهای آیینیِ تشرف در گوبکلیتپه تا کیهانشناسیِ تخمجهانِ اورفئوسی، سیرِ دوگانهٔ هراکلس را در مقامِ قهرمانی آدموار و مارِ زمانِ بالدار پی میگیرد.
گفتوگو دربارهٔ ایدئالیسم تحلیلیِ برناردو کاستروپ