نقش کروموزوم Y در شناخت انسان: مروری بر ادبیات پژوهشی
مروری که شواهد مربوط به چگونگی تأثیر کروموزوم Y بر شناخت انسان را تلفیق میکند و بر اختلالهای عصبیرشدی، ژنهای خاص، ساختار مغز و زمینهٔ تکاملی تمرکز دارد.
مروری که شواهد مربوط به چگونگی تأثیر کروموزوم Y بر شناخت انسان را تلفیق میکند و بر اختلالهای عصبیرشدی، ژنهای خاص، ساختار مغز و زمینهٔ تکاملی تمرکز دارد.
کاوشی در تکامل خودآگاهی از رهگذر سفر پیدایش، لوگوسِ یوحنا، گنوسیگری و اسطورههای قربانی، که مارِ عدن را به مسیح و زایشِ خودِ آگاه پیوند میدهد.
دفاعی جامع و مبتنی بر شواهد از [نظریهٔ حوا](https://www.vectorsofmind.com/p/eve-theory-of-consciousness-v3) بهعنوان تنها مسیر تکاملی برای خودآگاهی بازگشتی و زبان (یعنی مسئلهٔ والاس).
چرا ادعای لوح سفید مبنی بر اینکه شناخت از دوران پارینهسنگی زبرین تاکنون تکامل نیافته است، با اصول مقدماتی ژنتیک جمعیت ناسازگار است—و دیانای باستانی اکنون چه چیزی را نشان میدهد.
مروری جامع که مفهوم «خودِ روایی» را در حوزههای فلسفه، روانشناسی، علوم اعصاب و نظریهٔ ادبی بررسی میکند.
نِهِبکا، خدای مارگونِ مصری و پیونددهندهٔ روانها: خوانشی از کا، تشرف و زایشِ خویشتنمندی در چارچوب آیین مار.
اسطورۀ جهانی سنگوارۀ آفریقایی نیست. چرا استدلال دُویی دربارۀ ریشهها مصادره به مطلوب است و چرا اروپا در عصر یخبندان خاستگاه مناسبتری برای مجموعۀ گاوغُرّان به دست میدهد.
مدرنیته تبارشناسی دارد، اما اسطورهٔ آفرینش ندارد. EToC تداوم داروینی را با زایش اسطورهایِ خودِ تأملورز انسانی از نو پیوند میدهد.
اطلس جهانیِ تعاملیِ بیش از ۱۲۰۰ مدرک دربارهٔ بولروئر، از پیوستاری از امر مقدس تا اسباببازی، از شواهد باستانشناختی اندکِ پس از عصر یخبندان و از حضور مار در جایی پرده برمیدارد که چوب باقی میماند.
اسطورههای پیدایشِ پیگمهای چگونه با مونگو، اژدهای رنگینکمانِ آمبِلِما، آیین تشرفِ مامبلا و بولروئرِ مادوالی پیوند مییابند.