استدلالی در قوی‌ترین صورت ممکن مبنی بر اینکه اوراسیاییِ پایه یک جمعیت شبح واقعی نیست، بلکه اعوجاجی ناشی از انتخاب در آماره‌های f و برازش گراف‌های آمیزش است.
اثری مکمل برای نظریهٔ آگاهیِ حوا: خوانش هفت زن اسطوره‌ای به‌مثابه حافظهٔ فرهنگیِ همگرایی از نخستین گسستِ خودآگاهانه—دانش، شرم، مرگ و جهان‌آفرینی.
تحلیلی اشاعه‌گرایانه که ردپای نقش‌مایهٔ «چمباتمه‌زن» و «زن هرالدیک» را از گوبکلی‌تپه، از میان مفرغ‌های لرستان و سردرهای مائوری، تا جوامع بومی استرالیا دنبال می‌کند.
تاریخ مختصر انسان
بازسازی‌ای انتقادی اما همدلانه از قوی‌ترین استدلال در حمایت از این ادعا که صلیب‌های سربی توسان شواهدی بر وجود مستعمره‌ای از جهان قدیم در آریزونا در قرون وسطی هستند.
مروری بر باستان‌شناسی، ژنتیک و اسطوره‌شناسی تطبیقی برای بررسی اینکه نظریهٔ حوا و آیین مارِ آگاهی تا چه اندازه در مواجهه با شواهد بیرونی تاب می‌آورند.
خوانشی دقیق از دیدگاه سام هریس دربارهٔ آگاهی، خود، ارادهٔ آزاد، و اینکه آیا طبیعت‌گرایی او آگاهی را «صرفاً یک توهم» تلقی می‌کند یا نه.
یک فرض خلاف واقع: اگر حتی یک اثر «جعلی» مانند سنگ بت کریک یا لوح ده‌فرمان نیوآرک، اصالتاً متعلق به جهان قدیم و پیشاکلمبی بودنش به اثبات می‌رسید، چه چیزهایی تغییر می‌کرد؟
چگونه فرقه‌های نظامیِ قرون وسطی، پیش‌گویی‌های هرمسی و جریان‌های پیشاماسونی، بی‌سروصدا بر طرح‌های ایبریایی و انگلیسی‌ای که به استعمار قاره‌های آمریکا انجامیدند اثر گذاشتند.
بررسیِ کوتزالکواتل، ویراکوچا، بوچیکا و دیگر «خدایان سفید» دنیای نو، با ردیابیِ منابع دست‌اول، وقایع‌نامه‌های استعماری و نظریه‌های متأخر.
