پژوهشهای مبتنی بر شواهد دربارهٔ ذهن، اسطوره و تکامل انسان.
بررسی ژرفِ این موضوع که فیلسوف عارف، منلی پی. هال، چگونه ممکن است نظریهٔ حوا دربارهٔ آگاهی ــ یعنی این دیدگاه که خودآگاهی انسان («من هستم») در دورهای نسبتاً متأخر پدید آمده است ــ را با واکاوی تمثیلهای باستانی مانند آدم و حوا و معنای باطنیِ هبوط انسان به ذهن خودآگاه تفسیر کند.
راهنمای هفت نظریهٔ برجسته دربارهٔ انقلاب شناختیِ پارینهسنگی زبرین—چه چیزی تغییر کرد، چه زمانی رخ داد و چرا زمینهساز پیدایش رفتار مدرن انسانی شد.
بررسیای ژرف که «برآمدن از عدن» اثرِ کن ویلبر را به نظریهٔ آگاهی حوا (EToC) پیوند میدهد و با پیشنهادِ سازوکار و خط زمانیِ زایش ایگو از رهگذرِ بازگشتپذیری و خوداهلیسازی، تبیینی ارائه میکند.
نظریهای جامع و میانرشتهای که مطرح میکند آگاهی انسان بهعنوان ابداعی فرهنگی در دوران پیشاتاریخ پدید آمده است؛ زنان احتمالاً پیشگام این ابداع بودهاند و آن را از طریق آیین و زبان گسترش دادهاند.
کاوشی گمانهپردازانه در اسطورههای باستانیِ «فرشتگان سقوطکرده» از منظر نظریهٔ حوا دربارهٔ خودآگاهی، که دورهای سپریشده را مطرح میکند که در آن مردان فاقد خودآگاهیِ مدرن بودند، حال آنکه زنان پیشگام بودند.
بررسی ایزدان آفرینندهٔ مارگونِ نووا و فو شی در اسطورهشناسی چینی و همتایان آنان در اسطورهشناسیهای جهان.
بررسی جامع هاپلوگروپ A00 در کروموزوم Y، کهنترین دودمان پدری شناختهشده در انسان. در این بررسی، کشف آن، قدمت شگفتانگیزش و مناقشه درباره اینکه آیا نمایانگر یک جمعیت باستانیِ «شبحوار» یا شاخهای باستانی و منزوی از هومو ساپینس است، بررسی میشود.
بررسی تفصیلی نقشهای مکمل هراکلس کیهانی (کرونوس) و دیونیسوس زاگرئوس در تئوگونی اورفیکی، اسطوره، مناسک آیینی و تفسیر نوافلاطونی.
خوانش ماجراهای هراکلس با ماران—هیدرا، لادون و سربروس—بهمثابهٔ مراحل تشرف در «آیین مارِ آگاهی» پاناوراسیایی، با الئوسیس بهعنوان سنگتاج آن
از هرمس تریسمجیستوس تا کارل یونگ: فهرست چشمگیر دانشمندان، عارفان و اندیشمندانی که در سراسر تاریخ به حکمت هرمسی گرایش یافتهاند.